ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ

 ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΤΥΦΛΟ ΚΑΙΣΑΡΕΙΩΤΗ.
«Η αξιοπρέπεια, η ευγένεια, η φρόνηση, η ακολασία, η φιλοκαλία, φανερώνονται απ' το πρόσωπο κι απ' τα σχήματα των ανθρώπων, κι όταν περπατάνε κι όταν κάθονται.» Σωκράτης.

Τό φαινόμενο Μήτσιος τ'Γκουρ "Δημήτριος Παπαδόπουλος" ετσι τόν αποκαλούσαν,ηρεμος,καλοσυνάτος μέ τόν καλό λόγο στά χείλη, μέ ενα τσιγάρο αναμμένο πάντα στό χέρι, καί τήν τεράστια νοημοσύνη του πού εξέπλητε τούς πάντες,από μωρό ο Μήτσιος εχασε τό φώς του καί μεγαλώνοντας προσαρμόστηκε μέ τούς ανθρώπους καί τό περιβάλλον.Γνώριζε κάθε σπιθαμή τού οικισμού Καισαρειάς καί κάθε κάτοικο από τήν φωνή του. Χαρακτηριστική συνήθεια-θέληση-ανάγκη,η αδιάλειπτη παρουσία του σέ κάθε λειτουργία,επερινό η ακολουθία στήν εκκλησία τού χωριού.Πολύ καλός ψάλτης μέ φωνή διαμάντι,ειχε αποστιθήση ολα τά βιβλία της εκκλησίας,καί οχι μόνο.Θά μπορούσα νά γράψω τόσα πολλά γιά τό φαινόμενο Μήτσιος, αλλά πιστεύω θά ειναι πολύ λίγα γιά τήν ζωή καί τό βίος του.Εφυγε πρίν πολλά χρόνια τήν δεκαετία τού 70,δέν μπόρασα νά τόν συνοδέψω στήν τελευταία του κατοικία ημουν πολύ μακριά.Ο Μήτσιος ηταν ενας από τούς λίγους ανθρώπους πού αγάπησα καί σεβάστικα, πραγματικά τό αξιζε. Δέν ξεχνώ ποτέ τήν φωνή του νά μέ φωνάζει Νικολάκη ελα αναψέ μου τό τσιγάρο. Αναπαύσου εν ειρήνη Μήτσιο.

ΟΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ

Το στίγμα της ψυχικής νόσου, παρά τους αιώνες μάθησης, εξακολουθoύσε καί εξακολουθεί να υπάρχει εως σήμερα, σημάδι αδυναμίας κι αντανάκλαση του πολιτισμού της κοινωνίας μας, αλλά και ως ισχυρό αρνητικό γνώρισμα σε όλες τις κοινωνικές σχέσεις. Στερεότυπα, προκαταλήψεις και διακρίσεις, που σχετίζονται με τις ψυχικές διαταραχές, αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα, τόσο για τους ίδιους τους ασθενείς όσο και για τις οικογένειές τους.

Οι ανθρώπινες κοινωνίες ό,τι φοβούνται το κοροϊδεύουν και το περιθωριοποιούν π.χ. ο τρελός του χωριού κι έτσι ο αποκλίνων, από παράγοντας που απειλεί τη συνοχή μιας ομάδας, γίνεται παράγοντας που ενισχύει την συσπείρωσή της. Μέσα από τέτοιες διαδικασίες φτιάχνεται το απλοϊκό και εν μέρει αυθαίρετο δίπολο: εμείς οι λογικοί, οι φυσιολογικοί, και οι άλλοι οι τρελοί, οι ψυχοπαθείς.Δέν θά αναφερθώ σέ ονόματα οποιος κατάλαβε,κατάλαβε,μόνο θά δείξω μιά παλιά φωτογραφία τήν μοναδική πού μπόρεσα νά βρώ γιά τό αγόρι αυτό τού οικισμού Καισαρειάς πού ειχα τήν τύχη νά τό γνωρίζω. Ειναι χρόνια τώρα πού εφυγε,καί πηρε μαζί ολα του τά μυστικά καί τόν πόνο πού εκρυβε μέσα του, γιά τήν αθλιότητα τών γνωστικών,καί τήν αδικία τής κοινωνίας. Καλή σου ανάπαυση συγχωριανέ Χρήστο.

OΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ

Η οικογένεια Κοκολύβα Χαρισίου μάς εχει διαθέσει ολο τό φωτογραφικό της αρχείο. Ενα μέρος αυτού παρουσιάζουμε στό βιντεο κλίπ,τό υπόλοιπο θά παροθσιασθεί στήν Ιστοσελίδα www.fotoskesaria.blogspot.com. Η λήψη τών φωτογραφιών εγεινε από τόν Γερογιάννη Κώστα.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΛΕΥΚΩΜΑ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ on PhotoPeach Από τό αρχείο τού Κοκολύβα Χαρίσιου.

ΑΝΤΑΜΩΜΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΤΟΝ ΚΡΟΚΟ

Mετά από πενήντα χρόνια γυναίκες τής Καισαρειάς συναντήθηκαν ξανά γιά νά θυμηθούν τά παλιά, οταν μικρά τότε κορίτσια τού Δημοτικόυ ηταν μιά παρέα καί μοιραζαν τίς αγωνίες,τά όνειρα καί τίς ελπίδες γιά ενα καλήτερο αύριο. Ηταν δύσκολες εποχές, φτώχειας καί ανέχειας. Σήμερα τά κορίτσια αυτά ειναι γιαγιάδες μέ εγγόνια,αλλά δέν τό βάζουν κάτω,είναι αποφασισμένες νά συνεχείσουν τίς συναντήσεις γιατί έχουν τόσα πολλά νά πούν.

ΕΘΙΜΑ ΚΑΤ΄ΟΙΚΩΝ

Έθιμα λέγονται οι ενέργειες και οι πράξεις που σύμφωνα με την παράδοση διαμορφώνουν την κοινωνική συμβίωση μικρών ή μεγάλων ομάδων του πληθυσμού μιας μικρής ή μεγάλης περιοχής ή ακόμα και μίας χώρας. Στην Ελλάδα τα έθιμα διατηρήθηκαν δια μέσου των αιώνων ,από γενεά σε γενεά ,άγραφτα μόνο με την παράδοση .
Είναι γνωστό ότι στην Ελλάδα από αρχαιοτάτων χρόνων τα έθιμα είναι ο καθρέπτης του Ελληνικού λαού ,βάσει αυτών κατόρθωσε να διατηρήσει ακμαίο το ηθικό του, και τον πολιτισμό του , σε χρόνους κατοχής και δουλείας ,όταν το Ελληνικό Έθνος κινδύνευε με αφανισμό.
Εδώ θα αναφερθουμε στα τοπικά έθιμα,όπως τα έχουν ζήσει και όπως μας τα έχουν μεταφερει οι παλαιοτεροι.

XΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Τα Χριστούγεννα είναι μία από τις μεγαλύτερες γιορτές του χριστιανικού κόσμου. Σύμφωνα με την ορθόδοξη χριστιανική εκκλησία, στην οποία ανήκουν οι περισσότεροι έλληνες, είναι η δεύτερη σημαντικότερη γιορτή μετά το Πάσχα.

ΤΑ ΚΟΛΙΑΝΤΑ
Τα μεσάνυχτα της παραμονής των Χριστουγέννων, τα παιδιά κατά ομάδες, (και ήταν πολλά τότε),ξεκινούσαν για να πουν τα «κόλιαντα» στα σπίτια του χωριού. Στον ώμο τους είχα κρεμασμένο τον «τρουβά» για να βάλουν μέσα τις «κλούρες» (μικρά στρογγυλά ψωμάκια), τα κάστανα, τα καρύδια και τα αμύγδαλα που θα τους πρόσφεραν οι νοικοκυρές. Στα χέρια τους κρατούσαν γερά ξύλα που κατέληγαν σε στρογγυλό σκληρό εξόγκωμα. Σε όλα τα σπίτια τραγουδούσαν το:

Κόλιαντα μπάμπω μ’ κόλιαντα, κι εμένα μπάμπω μ’ κλούρα<  

Να μερικά από τα παραδοσιακά  κάλαντα του τόπου μας, τα οποία ντύνουν γλυκές μελωδίες, που δυστυχώς το χαρτί δεν μπορεί να τις αποδώσει.

Παραδοσιακα καλαντα απο τον πολυ καλο γνωστη της εποχης του στον οικισμο Καισαρειας, το παρατσουκλι του ηταν Νασιωκας,ενω το πραγματικο του ονομα: Θωμας Ρουσοπουλος,τον χασαμε πριν πολλα χρονια, αλλα θα μεινει μαζι μας μεσα απο τα βιντεο με τα τοσο σπουδαια τραγουδια και αφηγησεις του.