div><

ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΚΑΘΕ ΣΕΛΙΔΑΣ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΕΝΔΕΙΞΗ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΓΙΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

http://www.fotoskesaria.blogspot.com/

http://www.ekklisiakesaria.blogspot.com/

http://www.kesaria2000.blogspot.com/

http://www.arxeio-krokou.blogspot.com/

<//div>

ΕΘΙΜΑ ΚΑΤ΄ΟΙΚΩΝ

Έθιμα λέγονται οι ενέργειες και οι πράξεις που σύμφωνα με την παράδοση διαμορφώνουν την κοινωνική συμβίωση μικρών ή μεγάλων ομάδων του πληθυσμού μιας μικρής ή μεγάλης περιοχής ή ακόμα και μίας χώρας. Στην Ελλάδα τα έθιμα διατηρήθηκαν δια μέσου των αιώνων ,από γενεά σε γενεά ,άγραφτα μόνο με την παράδοση .
Είναι γνωστό ότι στην Ελλάδα από αρχαιοτάτων χρόνων τα έθιμα είναι ο καθρέπτης του Ελληνικού λαού ,βάσει αυτών κατόρθωσε να διατηρήσει ακμαίο το ηθικό του, και τον πολιτισμό του , σε χρόνους κατοχής και δουλείας ,όταν το Ελληνικό Έθνος κινδύνευε με αφανισμό.
Εδώ θα αναφερθουμε στα τοπικά έθιμα,όπως τα έχουν ζήσει και όπως μας τα έχουν μεταφερει οι παλαιοτεροι.

XΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Τα Χριστούγεννα είναι μία από τις μεγαλύτερες γιορτές του χριστιανικού κόσμου. Σύμφωνα με την ορθόδοξη χριστιανική εκκλησία, στην οποία ανήκουν οι περισσότεροι έλληνες, είναι η δεύτερη σημαντικότερη γιορτή μετά το Πάσχα.

ΤΑ ΚΟΛΙΑΝΤΑ
Τα μεσάνυχτα της παραμονής των Χριστουγέννων, τα παιδιά κατά ομάδες, (και ήταν πολλά τότε),ξεκινούσαν για να πουν τα «κόλιαντα» στα σπίτια του χωριού. Στον ώμο τους είχα κρεμασμένο τον «τρουβά» για να βάλουν μέσα τις «κλούρες» (μικρά στρογγυλά ψωμάκια), τα κάστανα, τα καρύδια και τα αμύγδαλα που θα τους πρόσφεραν οι νοικοκυρές. Στα χέρια τους κρατούσαν γερά ξύλα που κατέληγαν σε στρογγυλό σκληρό εξόγκωμα. Σε όλα τα σπίτια τραγουδούσαν το:

Κόλιαντα μπάμπω μ’ κόλιαντα, κι εμένα μπάμπω μ’ κλούρα<  

Να μερικά από τα παραδοσιακά  κάλαντα του τόπου μας, τα οποία ντύνουν γλυκές μελωδίες, που δυστυχώς το χαρτί δεν μπορεί να τις αποδώσει.

Παραδοσιακα καλαντα απο τον πολυ καλο γνωστη της εποχης του στον οικισμο Καισαρειας, το παρατσουκλι του ηταν Νασιωκας,ενω το πραγματικο του ονομα: Θωμας Ρουσοπουλος,τον χασαμε πριν πολλα χρονια, αλλα θα μεινει μαζι μας μεσα απο τα βιντεο με τα τοσο σπουδαια τραγουδια και αφηγησεις του.
 

ΑΠΟ ΤΑ ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ ΣΤΟΝ ΟΙΚΙΣΜΟ

Το εθιμο του χαιρετισμου της νυφης και του γαμπρου πριν και μετα τα στεφανα εχει εδω και πολλα χρονια σταματησει,ηταν ενα εθιμο που συγκεντρωνε το ενδιαφερον των κατοικων οι οποιοι και το παρακολουθουσαν ή και συμετειχαν αν με τον γαμπρο και τη νυφη ειχαν καποια συγγενεια.

Φλάμπουρο του γάμου

Σε κάθε γάμο μέγιστο καθήκον των μπράτιμων ήταν το στόλισμα του φλάμπουρου. Αυτό ήταν ένα κοντάρι ξύλινο που κατέληγε σε έναν σταυρό και πάνω στον οποίο κάρφωναν τρία κόκκινα μήλα. Στο κοντάρι κρεμούσαν μια ελληνική σημαία με την παλαιότερη της μορφή , δηλαδή με τον άσπρο σταυρό χωρίς τις γραμμές και συνήθως το στόλιζαν με λουλούδια. Αυτό ίσως γινόταν για να ξεχωρίζουν οι γάμοι των ελλήνων με τους γάμους των Τούρκων και παρέμενε ως έθιμο μέχρι την δεκαετία του 60.Με το φλάμπουρο πήγαιναν να πάρουν την νύφη από το σπίτι της, με το φλάμπουρο μπροστά συνόδευαν τους μελλόνυμφους στην εκκλησία και μετά τους ακολουθούσαν στο νέο τους σπιτικό σαν ζευγάρι πια. Ο κουμπάρος ήταν αυτός που άνοιγε τον χορό και στο χέρι του κρατούσε το φλάμπουρο καμαρωτά. Τα μήλα έχουν πολύ σημαντικό ρόλο στα έθιμα του γάμου.Πέρα από τα τρία κόκκινα μήλα που έβαζαν στο φλάμπουρο, ένα κόκκινο μήλο έβαζε η μάνα του γαμπρού στην τσέπη του σακακιού του και όταν πήγαινε στο σπίτι της νύφης να την πάρει με τα όργανα για την εκκλησία , το πετούσε όσο πιο μακριά μπορούσε να πάει στην πίσω μεριά του σπιτιού όπου παραμόνευαν πιτσιρίκια για να το πιάσουν. Και η νύφη πετούσε μήλο στο νέο της σπιτικό όταν πια παντρεμένη έφτανε μπροστά στην πόρτα του. Χαρακτηριστικό είναι και το τραγούδι που τραγουδούσαν στην νύφη.

Ο ΤΟΠΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ( ΚΑΙΣΑΡΕΙΑ Μερος Α! )

ANTAMΩΜΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 45 ΧΡΟΝΙΑ