Σάββατο 26 Ιουνίου 2010

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ

H φωτογραφια αυτη ειναι απο τις αρχες της δεκαετιας του 60 στην πλατεια του οικισμου και δυπλα στο οχημα του ΨΥ-ΠΑ-ΚΟ.

Παρασκευή 25 Ιουνίου 2010


Παραδοσιακος γαμος με την μεταφορα των νεονυμφων πανω σε αλογα.


Η διασκεδαση των κατοικων του οικισμου ηταν τα καφενεια, με το τσιπουρο και λιγοστο μεζε, αλλα με πολυ κεφι και χωρατο, ενας τετοιος χωρος ηταν το καφενειο του Κατανα Ανδρεα,που δυστυχως σημερα δεν υπαρχει οπως και οι κατοικοι της φωτογραφιας.


Kατοικοι του οικισμου σε γιορτη εξω απο το καφενειο του Μαστορα Κων/νου,το κτισμα αυτο υπαρχει ακομη και σημερα,και ειναι πυσω απο τον κεντρικο Ναο του Αγιου Προδρομου.(Στο κεντρο διακρινεται ο δασκαλος Σκανδερης Χαρισιος).

ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑ
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
.Οπως σε ολλα τα χωριά του Τσιαρτσιαμπα ετσι και στην Καισαρεια η "σφαγή των χοίρων" η λεγόμενη "χοιροσφαγή" επαίρνε ένα εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα. Σχεδόν σε κάθε σπίτι υπυρχαν γουρούνια. Οι κάτοικοι και οι προσκεκλημένοι σε ομάδες ξεκινούσαν το σφάξιμο από σπίτι σε σπίτι. Μάλιστα προσδίδαν ένα τελετουργικό στην "χοιροσφαγή". Ηταν απαραίτητο να υπάρχει φωτιά και ζεστό νερό, να υπάρχει κάρβουνο και λιβάνι και την ώρα που γίνοταν η σφαγή, η νοικοκυρά, θα επρέπε να τα ρίξει πάνω στη σφαγή. Μάλιστα στο στόμα του χοίρου συνηθίζοταν να τοποθετούν ένα λεμόνι για να μένει ανοιχτό.
Στη συνέχεια τοποθετούσαν το χοιρινό ανάμεσα σε δύο ξύλα μεγάλα και αρχίζαν το "ξεπάστωμα". Όταν τελειώναν όλους του χοίρους της γειτονιάς αρχίζε το γλέντι ενώ την ίδια ώρα οι νοικοκυρές ξεκινούσαν να φτιάχνουν λουκάνικα "τσιγαρίδες" και "μπουμπάρια". Σε ένα μεγάλο καζάνι ερίχναν τμήματα από το λίπος του χοίρου που ειχε και κομμάτια κρέας πάνω του, το εβάζαν στη φωτιά και αυτό αρχίζε να λιώνει. Συλλέγανε το ρευστό λίπος σε δοχεία και ότι απομενε στο τέλος ηταν "οι τσιγαρίδες" ''η τσιγαριθρες ''. Tο λιπος το χρησιμοποιουσαν στη μαγειρικη σε ολη τη διαρκεια του χρονου,ενω με το δερμα κατασκευαζαν καλοκαιρινα σανδαλια ( τσαρουχια ).Χρήσιμη ήταν και η ουροδόχος κύστη του χοίρου, η «φούσκα». Τα μικρά παιδιά περιμένανε εναγωνίως να τους δώσουνε τη φούσκα να τη φουσκώνουνε και να παίζουνε.